Clubmonument Tom Faes (B2) heeft zaterdag tegen Gullegem zijn laatste competitiewedstrijd gespeeld als vaste speler voor Dylan Berlaar. Voor de talrijk opgekomen supporters, familie en vrienden ging hij nog één keer tot het uiterste in de A-ploeg.
Tom had het al na enkele spelweken aangekondigd: het zou zijn laatste seizoen worden als vaste speler. Een enkele invalbeurt zit er nog in, maar een seizoen lang altijd paraat zijn zoals we Tom kennen, dat niet meer. Zaterdag was het dan echt zo ver: Toms laatste wedstrijd voor onze club. Na vijftien jaar werd het toch wel afscheid van een monument. Tom had tientallen vrienden en familieleden opgetrommeld zodat die hem nog één keer aan het werk zouden zien. Ze zorgden mee voor een fantastische sfeer.
"Het is de voorbije dertig jaar geweldig geweest. Ik heb enorm veel geleerd, veel gewonnen en veel verloren, heel wat vrienden gemaakt en vooral genoten van de unieke sport die tafeltennis is. Want dat vind ik nog steeds. Maar dingen half doen is niets voor mij. Ik heb het er niet meer voor over om de offers te brengen om op het niveau te spelen dat ik voor ogen heb", zei Tom daarover.
En niveau heeft hij zeker gehaald. Hij promoveerde met de ploeg naar Eerste Nationale en hielp de ploeg zelfs met de promotie naar Superdivisie. Tom had daarvoor ook een jaartje een B0-klassement, wat op zich toch wel een bijzondere prestatie is in de tafeltenniswereld.
Tom speelde dit seizoen vooral in de B-ploeg in Tweede Nationale. Maar voor deze gala-avond trad hij weer aan in de A-ploeg. Het lukte hem nipt niet om een match te winnen. Zijn laatste bal ging vooraf gepaard met een diepe zucht. "Het zou de laatste kunnen zijn", zag je Tom denken. En het was de laatste ook. Tom kreeg nog een fameus applaus van alle aanwezigen. De handen gingen op elkaar voor de mooie wedstrijd, maar ook voor zijn mooie 'pingpongcarrière' en de manier waarop hij die laatste wedstrijd heeft aangepakt.
"Als de tegenstander een paar ballen meer had willen missen, had het nog mooier geweest door met een overwinning te kunnen stoppen. Maar dat was uiteindelijk maar bijzaak. Het deed mij vooral plezier dat mijn ploegmaats geweldige matchen hebben gespeeld die promotie waren voor het tafeltennis, zeker ook voor mensen die nog nooit een pingpongmatch op niveau hadden gezien."
"En nog dit: Berlaar is vijftien jaar mijn tafeltennisthuis geweest en opnieuw heb ik zaterdag mogen ervaren wat voor een fijne club het is. Aan de mensen van het bestuur die meeholpen: dank voor de hulp, de bonnetjes, de pizza's, de foto en zo veel meer. Het zal volgend seizoen wat raar doen als de competitie van start zal gaan, maar veel meer dan dat zal ik de vele fijne mensen in Berlaar missen. Volgend jaar kom ik zeker eens supporteren."
Bekijk het foto-album hier.