Naar aanleiding van het artikel op onze website heeft Het Belang van Limburg een uitgebreid interview gedaan met Darius Knight. Hij is mogelijk één van de tegenstanders van zondag (14.30u) in de wedstrijd Dylan Berlaar - Pw Diest.
We geven hieronder een bloemlezing van zijn uitspraken in het interview.
Knight: "Omdat ik geen betere buitenlandse aanbiedingen had ben ik naar België gekomen. Ik wilde na mijn verblijf in Spanje heel graag naar de Duitse Bundesliga verkassen. Er zijn wat contacten geweest, maar uiteindelijk draaide het uit op niets en stond het nieuwe seizoen bijna voor de deur. Ik ken Ryan Jenkins (een Schotse speler van PW Diest, nvdr) goed en die vroeg mij of ik interesse had om bij Diest te komen spelen. Bij gebrek aan iets beters, heb ik dan maar toegezegd. In Engeland heb ik ook een club, maar daar ligt het niveau een stuk lager. Om te blijven groeien als tafeltennisser, ik ben tenslotte nog maar 20, is het beter dat ik ook buiten Engeland in competitieverband blijf spelen."
"Ik heb mijn schouders onder de Urban Cup gezet, omdat ik zelf in die situatie heb gezeten. Ik ben opgegroeid in een vrij zware wijk in Zuid-Londen. Voor de jongens op straat is de stap van kattenkwaad naar misdaad heel klein. Dankzij tafeltennis heb ik destijds een uitweg gevonden. Veel gasten hadden dat geluk echter niet. Van mijn vrienden van toen hebben er amper drie iets met hun leven aangevangen. Met de Urban Cup proberen we zoveel mogelijk jongeren een uitweg te bieden via sport. In de hoop dat ook zij een mooie toekomst kunnen uitbouwen. Dat moet niet specifiek in het tafeltennis zijn, maar in eender welke sport of studie."
"Ik was ooit de slechtste speler van Battersea (lacht). Dat was de jeugdclub waar ik voor de eerste keer tegen een balletje heb geslagen. Maar mijn eerste coach Gideon Ashiton zag blijkbaar potentieel in mij en overtuigde mij om hard te blijven werken. We kregen training van hem in een tuinhuis van zijn vriend met één aftandse tafel. Dat verhaal heeft toen in een krant gestaan en leidde tot de oprichting van TTK Greenhouse. Zo zijn de mensen van het nationale trainingscentrum in Nottingham mij op het spoor gekomen. Ik ben tijdelijk verhuisd van Londen naar Nottingham en daar hebben ze van mij een tafeltennisser gemaakt. Daarna kwam alles, mijn persoonlijke leven en mijn tafeltennisloopbaan, in een stroomversnelling."
"Blijkbaar lig ik goed in de markt om in de media te komen. Maar ik ga niet bewust op zoek naar de aandacht, ze komen het mij gewoon altijd vragen. Dat spelletje met Paris Hilton was wel leuk. Meer niet. Tegen Robin van Persie heb ik ook al eens een exhibitiematch gespeeld. Dat was andere koek. Die jongen kan wel een stukje tafeltennissen, hoor. Reclame maken voor Nintendo Wii? Een opdracht zoals een andere. Kijk, ik doe die dingen allemaal graag, maar het enige wat mij echt interesseert, is een nog betere tafeltennisser worden. Ik ben een professionele sporter, geen showman."
"De dominantie van de Aziaten in het tafeltennis is te groot. Maar bij de start van het Visa Team of Olympic Hopefuls for 2012 in 2007 was het wel degelijk mijn grote droom om Olympisch kampioen te worden. Ik was een van de jongeren die waren uitgekozen voor dat Visa-project, dat financiële steun en begeleiding inhield. Ondertussen is dat project alweer opgedoekt, wegens een gebrek aan financiële middelen. Ik heb mijn ambities al bijgesteld. Als ik kan blijven leven van mijn sport en nog een betere speler kan worden, ben ik al tevreden."